Altın sarısı Ayazma Plajının Sırrı

Sakin bir hava ve deniz! Çadırın fermuarını açtığımda mis gibi hava ile kendime geldim. Dün merkezden yöre insanı bir teyzeden aldığım bir kesekağıdı lezzetli siyah üzümler ile canlanmıştım sanki. Cumartesi sabah 11 civarı, Runtheislandbozcaada yüzme yarışı için sahile biraz erken gelmiştim. Önce rotayı ve kuralları anlattıkları brifing ve sonra yarışma için diğer hazırlıklar derken, Ayazma sahilinde, yarışma saati yaklaşmıştı.
Altın sarısı incecik doğal kumları, hemen aşağıda kumsaldan sonra uzanan masmavi Ege Denizi, Bozcaada’nın güney tarafında ve hem de Eylül ayında dingin bir hava, deniz yüzmek için herşeyi vaad ediyordu. Buralara 10 yıl kadar önce keşif ve kamp amaçlı Zirve Dağcılık Doğa sporları klübümle gelmiştim, anılarımda hep o yeniden gel! çağrısını işittim. Ege’nin kuzeyden esen hafif serin meltemi, bağları, tarihi şarapları, nefis üzümleri ve taze deniz ürünleri. Bir o kadar soğuk ama berrak denizi. Büyüleyici gün batımında Polente fenerinde olmak ve arkadaşlarla birer kadeh muhabbet etmek…
Start verildi ve 70 kişi civarı yüzücü birbirine vura çarpa koşturarak suya girdik. Tenedos namı diğer Bozcaada’ya dönüşüm biraz coşkulu başladı… Serotonin ve endorfin patlamasıyla kumlara serildiğimde, sıcak güneşin altında açıktan geçen gemilerle hayallare daldım…
Tabi ya dedim, Ayazma koyu ve gemiler! Bundan tam 3200 yıl kadar önce, tam da bu sahilde gizlenen yüzlercesi biraraya gelen filonun binden fazla gemisi önemli bir haberi bekliyordu. Bunlar 10 yıldan beri savaşmakta oldukları düşmanları Troyalıları yenmek için en son kozlarını sahaya sürmüşlerdi. “Tahta bir at”, sadece Anadolu anakarasındaki sahilden 5 km açıktaki Tenedos adasında, tahta bir atın içindeki en iyi savaşçılarının, yıkamadıkları kaleye içeriden girerek, kapılarını açmasını umuyorlardı. Umdukları gibi, savaşta yenilmiş izlenimi vererek, tanrılara sunulmuş bir hediye/adak gibi tahta bir atı bırakıp öylece çekip gitmişlerdi. Zafer sarhoşluğu içinde, geçilmez sandıkları surların içinde eğlenen halk başına geleceklerden habersiz, tahta atın etrafında dans ediyordu…
Ayazma plajında bu mitolojik hikaye birden bire düşmüştü aklıma ve Homeros’un Iliad adlı eserinde savaşın son 54 gününde Bozcaada’nın adak kesilen, gizlenip kamp yapılan güney sahillerinden bahsediliyordu. Ne plaj ama dedim! İncecik kumlar, biraz soğuk ama berrak dibi görünen Ege denizi çok bakirdi ve M.Ö 1200 yıllarına giden tarihiyle büyüleyiciydi.
Eylül ayı başlarında her yıl Bozcaada bağ bozumu festivali olur, keşke bir hafta erken gelebilseydim üzümlerin traktörler, at arabaları ile toplanıp köy meydanına getirilmesi ve gösterileri izleyebilirdim. Bunu kaçırdım belki ama aynı gün öğleden sonra 10k koşu yarışının son 1,2 km nefes nefese geçerken ünlü bağyolundan geçecegini bilmiyordum. İşte Evliya Çelebi’nin seyahatnamesinde anlattığı dünyanın en lezzetli şarabı ve sofralık Çavuş üzümü sadece buraya özgü havasında yetişiyordu yüzyıllardır.
Truvalılar tahta bir at oyununa gelip efsane oldular belki ama Bozcaada plajları, enfes deniz ürünleri, üzümleri ve tüm güzelliği ile ışıldamaya devam ediyor. Bu arada adadaki kurabiyeler ve tatlılar çok farklı adaya özgü özellikler taşıyor. Sadece fotoğraflarda ve yazılarda kalmasın.