Bir güzele nasıl yaklaşmak gerekirse, Çeşme’yi de öyle sevmek gerekir her yanıyla. Kendinizi iyi hissettiren eski rum ve Osmanlı mimarisi, ege denizinin tuzu, taze balıkları, rüzgarı, otları, sebzeleri ve şifalı suları, sakızlı reçeli, dondurması, şaraplık üzümleri ve daha önemlisi güneş, doğal plajları bir sürü şey. Bir İzmir’li olarak, sokakların deniz kokmasını çocukluğumda öğrenmeye başladım. Kah Çeşme’de kah Foça’da

Ünlü müzik festivaline ev sahipliği yaptığı 1980 lerin ikinci yarısı. Sanremo gibi etkileyici ve Eurovision kadar uluslararası ilgiye sahipti. Yarışmacılardan çok, konuklar için giderdik. Jackson 5, Albano Romino Power, Samantha Fox, Modern Talking, Kim Wilde ve daha bir sürü pop müziğin devleri Çeşme’nin tarihi kalesinde muhteşem konserler veriyorlardı. Sokaklar, sahil gerçek bir karnavaldı; dans eden, şarkı söyleyen neşeli insanlarla doluydu.

Altın renginde bir plajı ise en güzeliydi adı Altınkum olan, çünkü 80 ve 90 larda en doğalıydı. Deniz gözlüğü ile daldığımda, cam gibi parlak suyu olduğu kadar, iliklerinize kadar donduran, yazın en sıcak gününde bile, bir denizi vardı. Ayaklarım yanıyor diye sekerek yürüdüğüm plajındaki kumlar incecikti ve doğal kumul tepeleri sanki çöl tepelerini andırırdı.

Bir sürü tarihi çeşmenin yer aldığı bir kasabaya neden Çeşme derler diye sormayın. Çeşme kaynak suları bol olduğu kadar, yer[ altı şifalı suları sayesinde kaplıcaları ile de ünlüdür. 80 ler ve 90 larda ailemle ılıcaya gidip pansiyonda konakladığımız ve nefis çeşme kumrusunu ilk defa ılıca’da yediğim merkezdeki kumrucu erol'u hiç unutmam. Bir de ılıca denildiğinde, içine girdiğin zaman kaynar sularıyla doğal jakuzi etkisi yaratan denizin içindeki havuzlarını yazmam gerekir. Bir sürü insan havuzun içinde saatlerce oturlardı. Ilıca, aynı zamanda upuzun doğal kumsalı olan turkuaz renkli denizinde ne kadar açılsan da hep beline gelen plaj demekti benim için.